Πρακτικές διαχείρισης του στρες για το υγειονομικό προσωπικό
July 2, 2021
Γερανοί
September 13, 2021

Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΕΝ ΜΕΣΩ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ

Θυμάστε πως ξεκινήσαμε να ανακαλύπτουμε τον κόσμο; Μπουσουλήσαμε, περπατήσαμε, αγγίξαμε, πέσαμε και σηκωθήκαμε, αλλά προπάντων συνεχίσαμε. Όλα αυτά έγιναν μέσω ενός οχήματος που μας μεταφέρει. Το σώμα κουβαλάει και φέρει όλη την πληροφορία,  τα συναισθήματα και τον ψυχισμό μας.

Σε καταστάσεις κρίσης, το μυαλό, προσπαθώντας να ανταπεξέλθει σε μια μεταβαλλόμενη κατάσταση, ανακινεί διάφορους μηχανισμούς. Η έλλειψη ελέγχου, οδηγεί στην έλλειψη ασφάλειας, προκαλώντας έντονο άγχος, πίεση, θυμό και φόβο. Ο συναγερμός έχει χτυπήσει και προειδοποιεί πως κάτι άλλαξε και οφείλουμε να δράσουμε, προκειμένου να μείνουμε ζωντανοί. Η δράση αυτή λειτουργεί σε δύο επίπεδα: σωματικά και ψυχικά.

Σε περιόδους, όπως αυτή που διανύουμε, το σώμα είναι βοηθός και συνοδοιπόρος μας. Η άσκηση και η κίνηση φέρουν ευεργετικά αποτελέσματα τόσο στο σώμα, όσο και στη διάθεση. Το σώμα αλλάζει, δυναμώνει και ενεργοποιείται. Μαζί με αυτό εξερευνούμε, βελτιωνόμαστε, προφυλασσόμαστε.  Αποκτώ και ανακτώ την αυτοπεποίθησή μου. Νιώθω ευχαρίστηση, ασφάλεια. Αλλάζω την εικόνα μου. Τα καταφέρνω.

Ένας περίπατος, ένα μάθημα χορού (ναι, ακόμη και διαδικτυακά), βοηθά το μυαλό να «ξεφύγει», ανακαλύπτοντας νέα μονοπάτια και προγραμματίζοντας νέους στόχους. Μέσω της άσκησης, του χορού ή της άθλησης  χτίζω διεξόδους. Αναπτύσσω νέες δεξιότητες και νοητικές λειτουργίες. Οι δυσάρεστες σκέψεις, με τα αντίστοιχα συναισθήματα σταματούν. Ο στόχος τώρα γίνεται άλλος: να θυμηθώ τα βήματα, να βρω το ρυθμό μου, να φτάσω!

Αρχίζω να έχω κίνητρα, νέες συνήθειες, νέα καθημερινότητα. Το άγχος και ο φόβος που με ακινητοποιούν, έχουν μέσα τους ένα φορτίο ενέργειας που χρειάζεται να ανακουφιστεί. Όσο αυτά τα δυσφορικά συναισθήματα απομακρύνονται, δίνω χώρο σε άλλα, να βγουν στην επιφάνεια. Αποφορτίζομαι, ηρεμώ.

Είναι σημαντικό σε μια κρίση να βρούμε όλα αυτά που μπορούμε να ελέγξουμε, ώστε να νιώσουμε χρήσιμοι. Θέτω μικρούς στόχους, ώστε να μη βιώσω ένα ακόμη αίσθημα αποτυχίας.

Σε αυτή τη διαδρομή σημαντικό είναι να κατανοήσουμε πως πάντα συγκρινόμαστε και συμβαδίζουμε μόνο με τον εαυτό μας, τα δικά μας όρια και αντοχές.

Συμφιλιώνομαι με την ιδέα πως άλλαξα, πως δεν είμαι όπως ήμουν. Άλλαξε η συνθήκη – άλλαξα κι εγώ.

Μένοντας συνδεδεμένοι, αντιλαμβανόμαστε πως είμαστε μέρος ενός συνόλου που ολοένα μετακινείται και αλλάζει. Δεν είμαστε μόνοι μας και δεν παραμένουμε ίδιοι μέσα στο χρόνο. Η κίνηση είναι το βήμα που κάνουμε για να μας φέρει πιο κοντά στη διαφοροποίηση, την αλλαγή και τη διαρκή αναζήτηση.

“Το ανθρώπινο σώμα είναι η καλύτερη εικόνα της ανθρώπινης ψυχής.”
Ludwig Wittgenstein

Facebook
Facebook
Follow by Email
YouTube
RSS
Twitter