Ο τίτλος που διάλεξα: ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
September 23, 2020
Βρέθηκα στον πάτο, κι όμως μια ηλιαχτίδα φώτισε το πρόσωπο μου.
September 23, 2020

Η εξημέρωση της δικιάς μου αλεπούς, (εμπνευσμένο από τον μικρό πρίγκηπα).

Με πλησίασες μία μέρα του Απρίλη σε είδα να έρχεσαι από μακριά, ήσουνα ντυμένη  στα μαύρα.

Ήσουν ψηλή και είχες μεγάλα χέρια  τα είχες ανοίξει έτοιμα για να με αγκαλιάσουν, μα ήταν πάρα πολύ μεγάλα και εγώ τα φοβήθηκα.

Το σώμα σου ήτανε τεράστιο.

Έστεκες απέναντί μου αμίλητη.

Με κοίταζες με ένα χαμόγελο που με τρόμαζε.

Τι θέλεις εδώ; φύγε με τρομάζεις ,φοβάμαι,

Εσύ χαμογελούσες και δεν μιλούσες μα και δεν έφευγες.

Σε έβλεπα συνεχώς μπροστά μου ερχόσουν στο δωμάτιό μου και τα κανες όλα μαύρα σκοτεινά και εγώ προσπαθούσα να ανοίξω τα παράθυρα να μπει ένα φως και δεν μπορούσα δεν με άφηνες.

Εντάξει θα περιμένω μέχρι να βαρεθείς να φύγεις.

Και τότε άκουσα τη φωνή σου.

-Αν θέλεις μπορείς να με εξημερώσεις να γίνουμε φίλοι.

-Δεν θέλω τέτοιους φίλους. Σου είπα φύγε.

– Μα αν θα με εξημερώσεις τότε δεν θα με φοβάσαι.

-Όποτε θα έρχομαι εσύ δεν θα τρομάζεις. Θα περνάμε λίγες μέρες μαζί και μετά θα φεύγω.

Την κοίταξα στα μάτια άπλωσα δειλά-δειλά το χέρι μου και ακούμπησα το δικό της. Τότε συνέβη κάτι απίστευτο. Μία ακτίνα φωτός από το χέρι μου ακούμπησε τα δάχτυλά της

Και εκείνη άρχισε σιγά σιγά να λάμπει. Το μαύρο χρώμα άρχισε να ξεθωριάζει να εξαφανίζεται.

Ήσουν πλέον δίπλα μου αλλά δεν με τρόμαζες πια.

Μου άφησες λίγο χώρο να ανασάνω, στο τέλος με αποχαιρέτησες.

Όλο το δωμάτιο γέμισε με τις ακτίνες του ήλιου.

Δεν σε έβλεπα ποια, είχες φύγει και εγώ ήμουν πάλι εδώ, ακέραια  ZΩNTANH.-

Μέλος Κέντρου Ημέρας ΗΛΙΟΤΡΠΙΟ

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2020

Facebook
Facebook
Follow by Email
YouTube
RSS
Twitter