Όπως ειπώθηκε και στο μέρος α’, Προκειμένου να προλάβουμε ή να επιλύσουμε συγκρούσεις, αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναπτύξουμε δεξιότητες επίλυσης, όπως είναι οι παρακάτω:
1) Αυτογνωσία και αυτοέλεγχος
Ως άνθρωποι, συνήθως προχωράμε σε πράξεις ενορμούμενοι από τα συναισθήματα μας, χωρίς να δίνουμε στον εαυτό μας το χρόνο και το χώρο να επεξεργαστούμε αυτά που νιωθουμε, και τον λόγο που τα νιώθουμε.
Πχ πιθανόν να σπεύσουμε να επιτεθούμε σε έναν συνάδελφο ο οποίος έχει φέρει μια διαφορετική από την δική μας ιδέα, ίσως επειδή εκείνη τη στιγμή νιώθουμε ότι μας ακυρώνει ο συνάδελφος. Εάν δίναμε στον εαυτό μας τον χώρο και το χρόνο να επεξεργαστεί αυτά τα συναισθήματα, πιθανόν να αντιλαμβανόμασταν ότι οι προθέσεις του συναδέλφου δεν ήταν εναντίον μας, και ότι για δικούς μας λόγους νιώσαμε εκείνη τη στιγμή να ακυρωνόμαστε, και σαν αποτέλεσμα θα αποφεύγαμε τη σύγκρουση.
2) Ακρόαση της άλλης πλευράς εξίσου με τη δική μας
Οι συγκρούσεις προκύπτουν όταν η μία πλευρά, αδυνατεί να ακούσει έστω και ελάχιστα την άλλη πλευρά, ενώ αν αυτό συμβεί και από τις 2 πλευρές, τότε δεν μιλάμε πλέον για απλή σύγκρουση, αλλά για απόλυτη ρήξη.
Προκειμένου να λυθεί η σύγκρουση, και εφόσον ο συνάδελφος μας αδυνατεί πλήρως να μας ακούσει, θα πρέπει εμείς να κάνουμε ένα βήμα μπροστά, και να ακούσουμε την θέση του, χωρίς να χάνουμε τη δική μας θέση.
θα πρέπει πριν απαντήσουμε στον άλλο, να έχουμε βεβαιωθεί ότι έχουμε ακούσει και κατανοήσει πλήρως την πλευρά του.
3)Με βάση τα παραπάνω, και αφού βεβαιωθούμε ότι έχουμε ακούσει πλήρως τον συνάδελφο μας, προσπαθούμε να προσδιορίσουμε ρεαλιστικά το τι ακριβώς έχει συμβεί, και τι έχει πει ο συνάδελφος, χωρίς να μαντεύουμε τι προθέσεις μπορεί να είχε, αφού κάτι τέτοιο θα όξυνε τη σύγκρουση με υποθέσεις δικές μας για τις προθέσεις του άλλου, που μπορεί να είναι αναληθείς. Οι άνθρωποι συχνά βγάζουμε αυθαίρετα συμπεράσματα από για τις προθέσεις των άλλων από τις αντιδράσεις τους και μόνο
4)εκφράζουμε πλήρως τα συναισθήματα μας, τις ανάγκες μας και τις απόψεις μας
Εφόσον καλλιεργήσουμε την αυτογνωσία και τον αυτοέλεγχο, μπορούμε να εκφράσουμε το πως νιώθουμε και το τι σκεφτόμαστε, χωρίς συναισθηματικά φορτισμένες λέξεις
5) Εάν από την πλευρά μας αποδεδειγμένα έχουμε κάνει λάθος, το να ζητήσουμε συγνώμη δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, ούτε υποβαθμιζόμαστε σε σχέση με τον άλλο, ακόμα και αν ο άλλος από την πλευρά του δεν είναι διατεθειμένος να ζητήσει συγνώμη για το δικό του μερίδιο ευθύνης
6) επιπρόσθετα στο παραπάνω, δηλώνουμε στον άλλο την πρόθεση μας να λυθεί η σύγκρουση
7)Επιπλέον:
-Ζητάμε βοήθεια όταν την χρειαζόμαστε. Θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η αναζήτηση βοήθειας δεν είναι ένδειξη αδυναμίας. Αντίθετα, αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για την καλλιέργεια ενος κλίματος εμπιστοσύνης και συνεργατικότητας
-Ρωτάμε τους άλλους αν χρειάζονται κάτι, για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω
-Εάν μετά από προσπάθειες δεν μπορούμε να βρούμε κάποια λύση στη σύγκρουση που έχει προκύψει, ζητάμε την παρέμβαση κάποιου άλλου συναδέλφου, ως διαμεσολαβητή ανάμεσα σε εμάς και τον συνάδελφο μας,
